W XIX w. Chelsea była awangardową "wsią" leżącą tuż obok zwartej zabudowy centralnego Londynu. Do jej najsławniejszych mieszkańców należeli: Oscar Wilde, John Singer Sargent, Thomas Carlyle, Mark Twain i T.S. Eliot. Już wówczas za najbardziej prestiżowe mieszkania uchodziły te przy Cheyne Walk, w georgiańskich szeregowcach nad rzeką. W latach 60. XX w. Chelsea stanowiła centrum "swingującego Londynu", a w 70. narodziła się tu moda i muzyka punk. Najsłynniejszą ulicą Chelsea jest King's Road O- Tę niegdyś cichą wiejską aleję poszerzono na polecenie Karola II, by stworzyć prywatną drogę między St James's Palace a Hampton Court. Rozgłos zyskała w latach 60. XX w., za sprawą grupy projektantów mody z Mary Quant na czele, którzy wypromowali minispódniczki. W następnej dekadzie pałeczkę przejęli Vivienne Westwood i Malcolm McLaren; ich butik o nazwie Sex stał się symbolem rewolucji punkowej. Dziś tutejsze sklepy wciąż przyciągają młodą klientelę szukającą modnej odzieży, ale trudno je nazwać awangardowymi. Bliżej rzeki wznosi się Chelsea Royal Hospital - arcydzieło sir Christophera Wrena, zbudowane w stylu angielskiego baroku. Szpital otwarto w 1682 r. dla inwalidów i weteranów wojennych jako odpowiednik podobnej placówki dla marynarzy w Greenwich. Nadal mieszka tu kilkuset emerytowanych wojskowych, którzy w Dniu Galasów (29 maja) paradują w słynnych szkarłatnych płaszczach. Obok rozciągają się Ranelagh Gardens, gdzie każdej wiosny odbywa się wielka wystawa kwiatów (Chelsea Flower Show). Kilka kroków dalej znajduje się rezydencja księcia Yorku, do której w 2007 r. ma się wprowadzić Saatchi Gallery, założona przez magnata reklamowego Charlesa Saatchiego i prezentująca prace czołowych współczesnych artystów. Również w pobliżu można zwiedzić National Army Museum , ukazujące historię brytyjskiej armii od XV stulecia.