To szacowne miasto na północy, łatwe do zwiedzania na piechotę, słynie z olbrzymiej katedry oraz bliskich związków z Rzymianami, wikingami i złotym wiekiem kolei. Najstarsze miasto w północnej Anglii, kiedyś główny ośrodek miejski w hrabstwie Yorkshire, leży nad rzeką Ouse, pośrodku doliny York, pomiędzy dolinami Yorkshire a North York Moors. Do dziś pozostaje siedzibą arcybiskupa Yorku, prymasa Anglii, od którego w hierarchii Kościoła anglikańskiego wyżej stoi jedynie arcybiskup Canterbury. Sędziwe ulice, mury i budowle przypominają o wielowiekowej historii. Takie atrakcje, jak zamek oraz muzeum wikingów czy kolei zainteresują i dzieci, i dorosłych. Każda trasa zwiedzania zaczyna się od York Minster , największego średniowiecznego kościoła w Anglii (s. 316), górującego nad miastem. Obok, w St William's College, założonym w 1461 r. jako dom dla księży, którzy odprawiali msze za duszę fundatora, mieści się Minster's Visitor's Centre. Z kolei w Dean's Park, po północnej stronie katedry, ma siedzibę Minster Library. Kiedyś istniał tu pałac arcybiskupa, a biblioteka - największy księgozbiór katedralny w kraju - zajmuje dawną pałacową kaplicę. Na prawo od kaplicy stoi Treasurer's House z 1419 r. Mimo że Dom Skarbnika został pod koniec XIX w. gruntownie odrestaurowany, w piwnicach nadal ponoć słychać maszerujące duchy rzymskich legionistów. Rzymskie miasto było otoczone murem, ale fortyfikacje, które przetrwały do dzisiaj, pochodzą w większości z XIV w. i stanowią najdłuższe zachowane w Wielkiej Brytanii średniowieczne mury miejskie. Można na nie wyjść przy Monk Bar 0. po północnej stronie katedry.